تنگی نفسِ مدنیت ...
سعید دهقان - وکیل دادگستری
اینکه سخنگوی کمیسیون حقوقی و قضائی مجلس شورای اسلامی بگوید «کانون وکلا باید فارغ از هرگونه سیاستزدگی به مطالبه حقوق مردم بپردازد» بسیار ارزشمند است؛ اما اینکه او هنوز نداند همکارانِ ما برای دفاع از حقوق همان مردم در میدان مینِ قضا و دفاع، مجبورند با رسیدگی سیاسی به جای قضایی مواجه شده و بروند در بند، اصلاً خوشایند نیست. اینکه آقای محمدعلی اسفنانی در ادامه گفت و گویش با خبرگزاری تسنیم، اتهامِ موضعگیری سیاسی را به استاد بهمن کشاورز وارد کند، اتفاق عجیبی نیست؛ اما اینکه فرض کنیم ایشان نمی داند در اتمسفر سیاست در ایران، برای دفاع از حقوق مردم به طور عام و تامین اهداف اتحادیه کانون های وکلا به طور خاص، هیچ اکسیژنی وجود ندارد مگر اکسیژن آلوده به سیاست، فرض عجیبی است. اینکه این نماینده مجلس شورای اسلامی از رییس جدید اتحادیه کانون های وکلای ایران بخواهد در دوره جدید ریاست بر اتحادیه، «بیش از آنکه در حیطه و مباحث سیاسی ورود پیدا کند، مباحث حقوقی را به صورت جدی پیگیری کند» - با وجودِ غیرواقعی و انتزاعی بودن - خواسته ای غیرقانونی نیست؛ اما اینکه از ایشان بخواهیم این داوریِ نامتعارف را به عنوان یک عضو کمیسیون «حقوقی و قضایی»، هرگز «غیرسیاسی» ارزیابی نکرده و فارغ از «سیاسی کاری» نداند هم نمی تواند و نباید خواسته ای غیر قانونی باشد! اینکه نماینده مردم فریدن، فریدونشهر، چادگان و بوئین میاندشت در مجلس شورای اسلامی، با تاکید بر گفته رئیس اسبق قوه قضائیه بگوید که آقای یزدی گفته اند اگر در محکمهای سیاست از در وارد شود، عدالت از پنجره میگریزد؛ اگرچه عجیب ولی اتفاق تازه ای نیست؛ اما نمی شود که ایشان نفرمایند حالا که تصمیم گرفته اند شاهد مثالی بیاورند برای این بدیهی ترین امر (که البته قریب به مطلق در حدِ حرف یا شعار باقی می ماند)؛ چرا نه از رییس فعلی قوه قضاییه (آیت الله آملی لاریجانی) و نه از رییس سابق این قوه (آیت الله هاشمی شاهرودی)، بلکه از رییس اسبق (شیخ محمد یزدی) که به باور اغلبِ عقلای قوم، سیاسی ترین قاضی القضات یا همان خالق و صاحب ویرانه بوده اند، فکت آورده اند؟! آیا این بدان معنا نیست که اظهاراتی از این دست، آن هم از سوی سخنگوی کمیسیون «حقوقی و قضایی» مجلس، صرفاً سیاسی کاری است؟!
تکمله: راستی، کاش ایشان می توانستند پاسخ دهند که فرقِ «سیاسی کاری» و «کارِ سیاسی» را در چه می بینند؟! و یا نظرشان در خصوص تفاوت «کار مدنی» و «کار سیاسی» چیست؟! و اساساً کاش می فرمودند که وقتی لایحه جامع وکالت میانِ دو قوه ی مجریه و قضاییه، مشغولِ بازی های رفت و برگشت به شیوه ی حذفی است، اتحادیه کانون های وکلا چگونه می تواند از حقوق جامعه وکالت در آن دو قوه از قوای حاکمیت دفاع کند؛ بدون اینکه بی نیاز از همان اکسیژنی باشد که –ولو نادرست- کل فضای کشور را در بر گرفته و تنفس برای جامعه حقوقی و جامعه مدنی را سخت کرده است؟!
درود