پنجشنبه پنجم دی ۱۳۹۲ - 7 PM - کوروش طاهري(دادار) و گروه نویسندگان -
|
| ||
| ||
|
| ||
 ابوعبدالله جعفر پور محمد، نامور به رودكي سمرقندي چهارم دي ماه به سال ٢٤٤ مهي در روستایی بهنام بَنُج رودک در بخش رودک در نزدیکی نخشب و سمرقند زاده شد. از روزگار جواني او آگاهي زيادي نداريم. از رودكي به نام نخستين شاعر پارسيگوي و پدر شعر پارسي ياد ميشود. وي به روزگار امير نصر ساماني از شاعران بهنام دربار ساماني و ايرانزمين بوده است. وي در آن روزگار به «صاحبقرانمُلکسخن» نامور بوده است، تا آنجاكه شاعران پس از وي هميشه آرزوي روزگار او را داشتهاند. نفوذ شعر و موسیقی او بر اميرنصربن احمد ساماني به اندازهاي بود که شوند بازگشت امير سامانی از هرات به بخارا شد. گفته ميشود نصرساماني به هرات رفته بود و به بخارا برنميگشتْْ؛ اين موضوع شوند ناراحتي ديوانسالاران بود ولي از ترس امير كسي به او چيزي نميگفت. بنابراين ماندگاري امير در هرات به درازا كشيد. از اين روي بلندپايگان دربار از رودکی خواستند تا كاري انجام دهد. رودکی نيز شعر پر آوازه «بویجویمولیانآیدهمی ـ یادیارمهربانآیدهمی» را سرود و امير با شتاب به بخارا بازگشت. شمار شعرهای رودکی را تا یک میلیون بیت دانستهاند؛ اما هماکنون بیش از هزار بیت از سرودههاي او به دست ما رسيده است. با ارزشترين كار پدر شعر پارسي به نظم كشيدن کلیله و دمنه است که محمد بلعمی آن را از عربی به پارسی برگرداند و رودکی به خواستهي امیرنصر و ابوالفضل بلعمی آن را به نظم پارسی در آورده است. گفته ميشود دوران كهنسالي او در تنگدستي گذشته است و سرانجام در سال ۳۲۹ مهي در زادگاهش درگذشت. بوی جوی مولیان آید همی یاد یار مهربان آید همی ریگ آموی و درشتی راه او زیر پایم پرنیان آید همی آب جیحون از نشاط روی دوست خنگ ما را تا میان آید همی ای بخارا! شاد باش و دیر زی میر زی تو شادمان آید همی میر ماه است و بخارا آسمان ماه سوی آسمان آید همی میر سرو است و بخارا بوستان سرو سوی بوستان آید همی آفرین و مدح سود آید همی گر به گنج اندر زیان آید همی |
درود