جمعه چهارم بهمن ۱۳۹۲ - 6 PM - کوروش طاهري(دادار) و گروه نویسندگان -
جهان کردهام ازسخن چون بهشت از این بیش تخم سخن کس نکشت
بسی رنج بردم بدین سال سی عجم زنده کردم بدین پارسی
چنان نامداران و گردن کشان که دادم یکایک از ایشان نشان
همه مرده از روزگاردراز شد از گفت من نامشان زنده باز
بناهای آباد گردد خراب زباران و از تابش آفتاب
پی افکندم ازنظم کاخی بلند که از باد و باران نیابد گزند
بدین نامه بر عمرها بگذرد بخواند هر آن کس که دارد خِرد
نمیرم از این پس که من زندهام که تخم سخن را پراکندهام
هر آن کس که دارد هُش و رای و دین پس از مرگ برمن کند آفرین1
درود