دادار

42. واژه شناسی: درست بنویسیم.

«کسرا درست است»کسری، درست نیست.«کبرا به جای کبری کسرا به جای کسری» درست است.

در زبان پارسی، هر واژه ای که نوشته میشود، همان خوانده می شود. برای نگاهبانی از آیین نگارش زبان پارسی از درونشد، آیین های نگارش زبان های دیگر باید جلوگیری کرد. برای نمونه: باید نوشت «استادان» نمی توان نوشت«اساتید» چون واژه پارسی را باید با آیین نگارش زبان پارسی، واژه گروهی ساخت.

در زبان پارسی نمی توان نوشت:«کسری» و « کسرا» خواند. باید بنویسیم«کسرا» و بخوانیم«کسرا».

در باره واژگان: «خواهر» و مانند آن باید گفت که این واژگان، پیشتر، خُواهَر(خُ وا هَر) خوانده و گفته میشده است. در گذر زمان و اندک اندک «وا» به «آ» دگرگون شده است. بنابراین در زبان پارسی، هر چیزی که نوشته میشود، همان چیز نیز خوانده میشود. به گمان می رسد تنها زبانی است که این یژگی را دارد.