به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه برنگذرد
داستان های شاهنامه فردوسی
داستان هوشنگ(داستان دوم)
نوشتار هفتم(کودکان تا هشت سال)
در زمان هایی که هنور مردمان یاد نگرفته بودند که چگونه آتش درست کنند، شاهی زندگی میکرد که نامش هوشنگ بود. هوشنگ شاه بسیار باهوشی بود. او که شاه خوبی بود به مردم کمک کرده بود که بسیار بهتر زندگی کنند.
هوشنگ شاه در یک روز پاییزی برای گشت و گذار همراه با گروهی به سوی کوه راهی شد. رفتند و رفتند تا به یک تپه ای رسیدند. پشت تپه ناگهان ماری بسیار بزرگ بیرون خزید و خودش را به سوی شاه و همراهان کشاند. شاه که نگران خودش و مردم همراهان بود، سنگ بزرگی برداشت و به سوی مار پرتاب کرد. مار ترسید و فرار کرد. سنگ به مار برخورد نکرد اما به سنگ بزرگ دیگری برخورد کرد که ناگهان جرقه ای از آن بیرون پرید و هر دو سنگ شکستند. از دل سنگ بزرگی که در توی زمین بود، آتشی بیرون آمد و خار و خاشاک دور و بر سنگ را س.زاند و آتش زد. هوشنگ دانست که این آتش از سوی آفریدگار میباشد که با او و مردمانش داده شده است. او را سپاسگزاری کرد و دستور داد که برای نگهداری آتش جایگاهی درست کردند و نام آن را آتشکده گذاشت. آن اتش هزاران سال است که میسوزد و هنوز خاموش نشده است. او نیز به مردم هم آموخت که چگونه از آتش نگاهداری کنند تا هرگاه که به آن نیاز داشتند در دسترس شان باشد.
همچنین دستور داد که اگر کسی خواست از آفریدگار سپاسگزاری کند می تواند در جلو آتش ایستاده و نیایش بنماید.چون آتش بسیار ارزشمند بود و سودهای بسیاری برای مردم داشت. مردم می خواستند که از داشتن آتش سپاسگزاری کنند.
مردم آموختند که از آتش برای روشن کردن خانه های خود در تاریکی شب استفاده کنند. همچنین آنان یاد گرفتند که از آتش برای پختن خوراک و گرم کردن خودشان در زمستان های سرد بهره ببرند.
چهارمین هنری که هوشنگ به مردم یاد داد و سود آتش بود، بیرون کردن آهن برای ساختن ابزاری مانند تیشه و کلنگ و تبر بود. مردم پیش از یادگرفتن درست کردن آتش از سنگها ابزاری مانند تیشه درست میکردند.چون این ابزارها بخوبی کار نمیکرد هوشنگ یاد گرفت و به مردم هم یاد داد که از داغ و گرم کردن سنگهای خارا بوسیله آتش می توانند ابزارهای آهنی درست کنند که محکم تر بودند و بهتر کار میکردند و مردم می توانستند با آن زمین را بکنند و از رودخانه ها جوی بسازند و بر روی زمین های کشاورزی خود بیاورند. بنابراین آهن را از سنگ با آتش بیرون آوردند و ابزار درست کردند.
هوشنگ برای اینکه آتش برای مردم بسیار سودمند بود جشنی به نام جشن سده برپا کرد. در این جشن که هزاران سال است مردم آنرا به پیروی از هوشنگ برپای میدارند، مردم آتش های بزرگ را درست میکنند و در کنار آتش به دست افشانی و پایکوبی و آوازخوانی میپردازند و شادی میکنند. جشن سده یکی از جشن های گرامیداشت آتش هست ما هم باید آن را برپا داریم و شادی کنیم و از آفریدگار و طبیعت که آن را به ما داده است سپاسگزاری کنیم.
یکشنبه هفتم آبان 2582(1402) برابر با 29 اکتبر 2023 (تیر روز از آبانماه) کوروش دادار-ونکور
korosh.dadar@yahoo.com
درود